Kurumsal Siber Güvenlik İçin Sınır Altyapısı Tehdidi

Geleneksel ağ mimarilerinde güvenlik duvarları, sanal özel ağ (VPN - Virtual Private Network) ağ geçitleri, ters proxy sunucuları ve yönlendiriciler gibi sınır sistemleri, kurumun iç varlıklarını koruyan güvenli yapılar olarak konumlandırılırdı. Ancak bu cihazların doğrudan internete açık olması, onları saldırganlar için en doğrudan giriş kapısı haline getiriyor. Tenable ve SentinelOne tarafından yapılan ve 93 güvenlik açığı ile tehdit aktörü eşleşmesini (CVE-actor attribution pairs) kapsayan ortak analiz, kritik bir gerçeği vurguluyor: Birbirinden bağımsız hedeflere sahip aktörler, sınır altyapısını istismar etmek için aynı açıklardan yararlanıyor.

Kurumsal organizasyonların dijitalleşme süreçleriyle birlikte genişleyen sınır altyapısı (edge infrastructure), genellikle doğrudan uç nokta tespit ve müdahale (EDR - Endpoint Detection and Response) ajanları tarafından derinlemesine izlenemeyen cihazlardan oluşur. Bu görünürlük kısıtı, saldırganlara tespit edilmeden kurumsal ağa sızma ve varlık gösterme fırsatı tanır.

Siber tehdit ortamında genellikle iki ana aktör grubundan bahsedilir: Stratejik istihbarat toplama, casusluk ve kritik altyapılara kalıcı erişim sağlama peşinde koşan devlet destekli aktörler (state-sponsored actors) ile fidye yazılımı, veri sızıntısı ve hızlı finansal kazanç hedefleyen siber suçlular (cybercriminals). Amaçları ve operasyonel yöntemleri taban tabana zıt olsa da her iki grubun da sınır altyapısındaki zafiyetleri istismar etme konusunda aynı paydada buluşması dikkat çekicidir.

Devlet destekli gruplar genellikle uzun süreli sessiz erişim için sınır cihazlarındaki sıfırıncı gün (zero-day) veya bilinen açıkları hedeflerken, organize suç örgütleri aynı açıkları ilk erişim noktası oluşturmak için kullanmaktadır. Her iki tarafın da aynı zafiyet havuzuna yönelmesi, sınır savunmasının yalnızca belirli bir tehdit türüne değil, tüm saldırı yelpazesine karşı kritik bir öncelik olduğunu göstermektedir.

Türkiye'deki kurumsal BT yöneticileri ve altyapı mimarları için sınır güvenliği, salt bir cihaz yapılandırma sürecinden çıkarılıp proaktif bir risk yönetimi seviyesine taşınmalıdır. Bu kapsamda kurumların kendi güvenlik duruşlarını değerlendirmek adına şu soruları ele alması gerekir:

Kurumsal ağların çevresinde yer alan donanımların doğası gereği güvenli olduğu varsayımı artık geçerliliğini yitirmiştir. Farklı aktörlerin aynı sınır açıklıklarında birleşmesi, çevre güvenliğinin en az iç sistemler kadar sıkı denetime, hızlı yama yönetimine ve sürekli görünürlüğe ihtiyaç duyduğunu kanıtlamaktadır. Sınır altyapısını potansiyel bir ilk temas noktası olarak ele almak, kurumsal dayanıklılığı artırmanın vazgeçilmez bir adımıdır.

Kaynak: tenable — https://www.tenable.com/blog/edge-infrastructure-under-siege